fbpx
SIM-MED Dermatologia i Medycyna Estetyczna

Dermatologia to dział medycyny zajmujący się leczeniem chorób skóry. Specjalistyczny Instytut Medyczny SIM-MED oferuje Pacjentom szerokie leczenie dermatologiczne w zakresie następujących dziedzin:

Diagnostyka i leczenie chorób skóry

– koncentruje się na chorobach skórnych oraz badaniu funkcji i struktury skóry uwzględniając przede wszystkim:

 

• Konsultacje lekarskie
• Dermatoskopia
• Trichoskopia
• Leczenie trądziku
• Leczenie trądziku różowatego
• Leczenie łuszczycy
• Leczenie grzybicy

Zabiegi dermatologiczne

– wykonywane w celu leczenia najtrudniejszych schorzeń skóry i przywracania satysfakcji z wyglądu wykorzystując następujące metody:

 

• Krioterapia
• Elektrokoagulacja

Dermatochirurgia

– obejmuje leczenie zmian występujących na powierzchni skóry i tkanki podskórnej. Oferujemy Pacjentom następujące zabiegi:

 

• Usuwanie znamion
• Usuwanie wrastającego paznokcia

DIAGNOSTYKA I LECZENIE CHORÓB SKÓRY

Konsultacje lekarskie

Specjalistyczny Instytut Medyczny SIM-MED oferuje Państwu szeroki zakres konsultacji oraz zabiegów dermatologicznych.

  • Trądzik pospolity
  • Brodawki wirusowe
  • Łojotokowe zapalenie skóry
  • Zmiany barwnikowe skóry
  • Grzybica skóry gładkiej, paznokci, skóry owłosionej głowy
  • Choroby alergiczne skóry
  • Choroby wirusowe skóry
  • Leczenie chorób włosów- łysienie, łupież
  • Łuszczyca
  • Pełen zakres badań diagnostycznych na miejscu – Testy alergologiczne, mykologiczne, hormonalne

Dermatoskopia

Dermoskopia lub inaczej dermatoskopia, mikroskopia epiluminescencyjna jest NIEINWAZYJNĄ metodą oceny cech morfologicznych zmian skórnych.

Jakie spełnia zadanie?

Jej głównym zadaniem jest różnicowanie zmian melanocytowych łagodnych od złośliwych czyli w potocznym rozumieniu odróżnienie niegroźnych „pieprzyków” od czerniaka.

Dlaczego warto?

Prawidłowa diagnoza w zakresie tych zmian pozwala uniknąć zbędnych zabiegów chirurgicznych, ograniczając ilość blizn na skórze Pacjenta.

Dermoskopia pozwala odróżnić znamiona barwnikowe od brodawek łojotokowych, włókniaków miękkich i twardych, zdiagnozować raki skórne, naczyniaki, plamy soczewicowate. To z kolei umożliwia albo nieinwazyjne usunięcie niektórych zmian (krioterapia, elektrokoagulacja) lub nawet pozostawienie ich na skórze bez leczenia. Wykonywana nie tylko w obrębie skóry gładkiej, ale również owłosionej, wówczas jest nazywana TRICHOSKOPIĄ. Oglądając powierzchnię skóry głowy pomaga w przeprowadzeniu diagnostyki różnicowej typów łysienia (wypadania włosów), odróżnienia łuszczycy od łojotokowego zapalenia skóry. Co z kolei przyczynia się do precyzyjnego podjęcia właściwej terapii.

Czy badamy wyłącznie zmiany na skórze?

Dermatoskopia jest również wykorzystywana w diagnostyce zmian zlokalizowanych na płytce paznokciowej. Używając tego narzędzia możemy odróżnić zwykły wylew krwawy od znamienia lub nawet czerniaka, obejmującego aparat paznokciowy. Liczne choroby zakaźne, infekcyjne (świerzb, wszawica, grzybica) dzięki dermoskopii są łatwiej i szybciej rozpoznawalne. Metoda jest pomocna w zakresie diagnozowania łuszczycy, brodawek zwykłych wirusowych, czy nawet cyst łojowych.

Jak często badamy znamiona barwnikowe?

Warto, aby dorosła osoba zgłaszała się na badanie dermoskopowe RAZ W ROKU, najlepiej w okresie jesienno-zimowym, aż do wczesnej wiosny, kiedy nasza skóra nie jest narażona na działanie promieniowania ultrafioletowego- UV, gdyż ciemniejsze zabarwienie skóry może zaburzyć nieco wynik badania. Jeśli w rodzinie Pacjenta występował czerniak, albo sam Pacjent chorował już na czerniaka, to badanie warto wykonać RAZ NA 6 MIESIĘCY.

Trichoskopia

Diagnostyka chorób włosów wymaga precyzyjnej analizy wywiadu, badania przedmiotowego oraz wykonania badań laboratoryjnych. Trichoskopia– jako nieinwazyjna metoda diagnostyczna pomaga nam w praktyce klinicznej szybko ocenić stan skóry głowy, mieszków włosowych, łodygi włosa i postawić wstępne rozpoznanie rodzaju łysienia/wypadania włosów.

Czym jest trichoskopia?

Czy Państwo wiedzą, że TRICHOSKOPIA jako nowa metoda diagnostyczna została opracowana przez Polskich dermatologów, a opiera się ona na technice dermoskopii? Metoda ta umożliwia obserwację i ocenę struktur na poziomie naskórka, granicy skórno-naskórkowej i górnych warstw skóry właściwej oraz włosów. W trichoskopii dokonuje się oceny łodyg włosów oraz struktur skóry owłosionej głowy, a w szczególności ujść mieszków włosowych oraz naczyń mikrokrążenia.

Jak wygląda badanie trychologiczne?

Badanie to pozwala na przeprowadzenie w sposób szybki i nieinwazyjny diagnostyki różnicowej łysienia androgenowego, łysienia telogenowego, plackowatego, trichotillomanii oraz różnych postaci łysienia bliznowaciejącego. Metoda również pomaga w różnicowaniu zapalnych chorób skóry głowy owłosionej, takich jak łuszczycy z łojotokowym zapaleniem skóry.

Leczenie trądziku

TRĄDZIK– jest obecnie uznawany za przewlekłą dermatozę zapalną, która może wystąpić w każdym wieku, a szczyt zachorowania przypada na okres dojrzewania, czyniąc go najczęstszą chorobą skórną.
Problem obejmuje jednostkę łojowo-włosową, w związku z czym wykwity skórne pojawiają się wszędzie, gdzie są zlokalizowane gruczoły łojowe, najczęściej zmiany trądzikowe widzimy na skórze twarzy, głowy, plecach, klatki piersiowej, szyi, ramion.

Etiopatogeneza trądziku ma charakter złożony, obejmuje 4 najważniejsze przyczyny powstawania:

1. Bakteryjna- Cutibacterium Acnes,
2. Nieprawidłowe rogowacenie ujść mieszków włosowych,
3. Stan zapalny,
4. Nadmierna produkcja sebum- łojotok.

Występujące postacie trądziku:

1. Zaskórnikowy,
2. Grudkowy, grudkowo-krostkowy,
3. Torbielowaty, guzkowy,
4. Bliznowaciejący.

 

Leczenie trądziku dobierane jest w sposób indywidualny w oparciu o postać choroby, rozległość zmian, rodzaj skóry Pacjenta.

Terapia zewnętrzna – leczenie trądziku łagodnego:

1. Retinoidy do stosowania zewnętrznego, same, lub w połączeniu z nadtlenkiem benzoilu,
2. Nadtlenek benzoilu,
3. Antybiotyki zewnętrzne (nigdy w monoterapii),
4. Preparaty zewnętrzne, zawierające kwas azelaionowy.

Terapia systemowa – leczenie trądziku umiarkowanego do ciężkiego:

1. Antybiotyki doustne,
2. W przypadku zaburzeń hormonalnych leczenie stosowne do problemu ginekologiczno-endokrynologicznego,
3. Spironolacton,
4. Doustna terapia izotretinoiną.

Pamiętajmy również, że trądzik pospolity jest chorobą, która niekiedy pozostawia po sobie ślady– powikłania w postaci przebarwień i blizn, głównie zanikowych.

Zabiegi stosowane w terapii powikłań:

1. Peelingi chemiczne,
2. Mezoterapia,
3. Zabiegi laserowe.

Leczenie trądziku różowatego

TRĄDZIK RÓŻOWATY – ROSACEA – jest stosunkowo często występującą chorobą skóry, w dużej mierze dotykającą kobiety, ale u mężczyzn ma cięższy przebieg. Zmiany skórne zwykle ograniczają się do twarzy i zajmują przeważnie policzki, czoło, nos i podbródek (środek twarzy).

Objawy choroby:

Typowym, wczesnym objawem jest skłonność do czerwienienia się– świadczy ona wówczas o postaci rumieniowo-teleangiektatycznej.
Pozostałe postacie to:
1. Grudkowo-krostkowa,
2. Przerostowo-naciekowa,
3. Ziarniniakowa,
4. Oczna.

Skóra Pacjentów z tą przykrą, przewlekłą, ale dobrze odpowiadającą na leczenie chorobą jest z reguły nadwrażliwa na większość czynników zewnętrznych, dając objawy pieczenia, mrowienia, a niekiedy świądu.

Czynniki zaostrzające przebieg rosacea:

1. Gwałtowna zmiana temperatury otoczenia (wejście z mroźnego do ciepłego pomieszczenia),
2. Stres,
3. Nawet niewielkie ilości alkoholu,
4. Gorące i pikantne potrawy,
5. Zła pielęgnacja skóry.

Leczenie zewnętrzne:

1. Metronidazol krem, żel, emulsja,
2. Iwermektyna krem,
3. Kwas azelainowy,
4. Takrolimus.

Leczenie systemowe:

1. Limecyklina- antybiotyk doustny,
2. Niskie dawki doustnej izotretinoiny,
3. Spironolakton.

 

Rumień i teleangiektazje w przebiegu trądziku różowanego często uprzykrzają życie Pacjenta. Wówczas z pomocą przychodzi kamuflaż dermatologiczny– zastosowanie odpowiednich produktów i technik makijażu, wizualnie, estetycznie poprawiających wygląd skóry, zabiegi laserowe i IPL/VPL, a najważniejsze- FOTOPROTEKCJA, gdyż główny proces zapalny w trądziku różowatym toczy się wokół skórnych naczyń krwionośnych, a nic tak ich nie uszkadza, jak promieniowanie ultrafioletowe!!! A co za tym idzie, nie ma skutecznego leczenia rosacea bez odpowiednio dopasowanej FOTOPROTEKCJI.

 

Leczenie łuszczycy

ŁUSZCZYCA– jest często występującą genetycznie uwarunkowaną chorobą immunologiczno-zapalną. Obejmuje ona zarówno skórę gładką, jak i skórę głowy owłosionej, oraz paznokcie dłoni i stóp.

W większości przypadków rozpoznanie zostaje postawione na podstawie obrazu klinicznego (wyglądu zmian skórnych w typowej lokalizacji), ale w przypadkach wątpliwych pomocna bywa biopsja- wycinek ze zmiany podejrzanej.

Postacie łuszczycy:

1. Pospolita- plackowata,
2. Kropelkowata- najczęściej po infekcji bakteryjnej gardła,
3. Odwrócona,
4. Akralna (dłoni i stóp),
5. Uogólniona.

Czynniki zaostrzające przebieg choroby:

1. Stres,
2. Pora roku- gorszy przebieg obserwuje się jesienią i zimą, poprawa- wiosną, oraz w lecie,
3. Leki (NLPZ, antybiotyki, niektóre leki przeciwnadciśnieniowe),
4. Zła dieta, prowadząca do nadwagi i otyłości,
5. Używki.

Przebieg leczenia łuszczycy:

Dotychczas w leczeniu łuszczycy stosowano głównie preparaty redukujące zmiany skórne– cignolina (antralina), znana większości Pacjentom, dziegcie z węgla kamiennego (brudzące i pachnące specyficznie), kwas salicylowy w różnym stężeniu, mocznik.

Aktualnie, postawą terapii jest zastosowanie witaminy D3, zarówno w formie preparatów zewnętrznych, jak i doustnych, a poza tym:

1. Kortykosteroidy miejscowe,
2. Fototerapia PUVA, UVB, UVB 311,
3. Acytretina- retinoid doustny,
4. Cyklosporyna A systemowo,
5. Metotreksat systemowo,
6. Leczenie biologiczne.

Podstawą każdej terapii tego przewlekłego schorzenia, przebiegającego z okresami nawrotów i remisji jest regularne stosowanie emolientów– kremów, balsamów nawilżających zmiękczających skórę.

Leczenie grzybicy

Jak rozpoznać grzybicę?

Powierzchowne zakażenia grzybicze skóry, włosów i paznokci stanowią problem natury klinicznej, epidemiologicznej oraz terapeutycznej. Ze względu na różnorodność grzybów, wywołujących te choroby niezwykle istotna jest PRAWIDŁOWA DIAGNOSTYKA MIKOLOGICZNA przed wdrożeniem leczenia!!! Tylko właściwa identyfikacja szczepu odpowiedzialnego za stan chorobowy pozwala na odpowiedni dobór terapii przeciwgrzybiczej.

Jak zapobiec rozwojowi zakażenia?

Wbrew powszechnie panującej opinii grzybica nie ustępuje samoistnie!!! Celem leczenia jest nie tylko eradykacja infekcji, ale również zapobieganie szerzeniu się grzybicy w obrębie tkanek otaczających, co najczęściej widzimy w przypadku nieleczonej lub nieprawidłowo leczonej grzybicy przestrzeni międzypalcowej stóp, która z czasem zajmuje nie tylko całą stopę, ale również pozostałe części kończyn dolnych (podudzi).

Przebieg leczenia grzybicy:

Po odpowiedniej identyfikacji patogena- grzyba leczenie może mieć charakter miejscowy lub systemowy:

1. Amorolfina miejscowo,
2. Cyklopirox miejscowo,
3. Tiokonazol, Klotrimazol miejscowo,
4. Terbinafina systemowo,
5. Itrakonazol, Flukonazol systemowo.

 

Już w trakcie terapii należy pamiętać o odkażeniu butów, w przypadku grzybicy stóp (paznokci bądź naskórka), prasowaniu ubrań przylegających do skóry na lewej stronie, używanie osobnych ręczników i pościeli przez osoby chorujące.

ZABIEGI DERMATOLOGICZNE

Krioterapia

Na czym polega zabieg?

Jest to procedura lecznicza polegająca na zamrażaniu chorobowych zmian skórnych. Źródłem zimna są zwykle urządzenia zawierające ciekły azot o temperaturze wrzenia –196°C. Najczęściej dermatolog dwukrotnie zamraża zmianę skórną z rozmrożeniem w międzyczasie. W trakcie zabiegu nie stosuje się znieczulenia. Sama procedura jest na ogół niebolesna, pacjent może odczuwać pieczenie podczas zamrażania. Bezpośrednio po zabiegu, w fazie rozmrażania może pojawić się ból lub świąd, który szybko ustępuje. W okresie po zabiegu może dość do powstania pęcherza lub drobnej ranki, która goi się w ciągu kilku kilkunastu dni. Krioterapia bywa wybierana przez pacjentów jako alternatywa do zabiegu chirurgicznego.

Co leczymy metodą krioterapii?

Metodą krioterapii leczymy m.in.: włókniaki miękkie, brodawki łojotokowe, przerost gruczołów łojowych, brodawki wirusowe rąk, brodawki wirusowe stóp, brodawki płciowe (kłykciny kończyste), brodawki płaskie, mięczak zakaźny, rogowacenie słoneczne, róg skórny, ziarniniak obrączkowaty, blizny przerosłe, bliznowce, odciski/modzele.

Elektrokoagulacja

Na czym polega zabieg?

W tym zabiegu dermatolog wykorzystuje działanie prądu zmiennego o wysokiej częstotliwości wywołującego na końcach elektrody wysoką temperaturę (ponad 200°C). Temperatura powoduje zamknięcie naczyń i denaturację białkowych struktur skóry, dzięki czemu zabieg jest bezkrwawy. W miejscu wykonania zabiegu pozostaje drobny strup, pod którym skóra goi się w ciągu kilku – kilkunastu dni. Po zabiegu często nie pozostają ślady lub są to niewielkie blizny. Stosowanie elektrokoagulacji jest przeciwwskazane w ciąży oraz u osób mających rozrusznik serca.

Co leczymy metodą elektrokoagulacji?

Metodą elektrokoagulacji leczymy m.in.: włókniaki miękkie, brodawki łojotokowe, przerost gruczołów łojowych, brodawki wirusowe rąk, brodawki wirusowe stóp, brodawki płciowe (kłykciny kończyste), brodawki płaskie, rogowacenie słoneczne, róg skórny.

DERMATOCHIRURGIA

Chirurgiczne usuwanie znamion

Jakie są korzyści?

Zastosowanie tego rodzaju metody posiada nie tylko walor estetyczny, pozwalający na usunięcie zmian w niechcianym miejscu, ale przede wszystkim leczniczy – tylko usunięcie chirurgiczne pozwala na wykonanie niezbędnego badania histopatologicznego.

Jak NIE usuwamy pieprzyków?

Nie powinno się usuwać znamienia podejrzanego za pomocą metody laserowej, gdyż nie można już wykonać właściwego badania histopatologicznego.

Dlaczego warto?

Wczesne chirurgiczne usunięcie wyzłośliwiającego znamienia w bardzo wielu przypadkach ratuje życie ludzkie.

Wskazania do zabiegu

Wskazaniem do wykonania zabiegu jest występowanie wspomnianych znamion barwnikowych. W ich przypadku wykonuje się wycięcie chirurgiczne oraz przeprowadza się badanie histopatologiczne. Chirurgiczne wycięcie „pieprzyka” wykonuje się zawsze, gdy w trakcie wizyty dermatologicznej pojawią się wątpliwości diagnostyczne. Jeśli wygląd zmiany różni się od wyglądu innych zmian to również będzie to stanowić wskazanie do chirurgicznego wycięcia zmiany. W podjęciu decyzji wycinania zmian barwnikowych decydują również względy estetyczne.

Do zmian wycinanych chirurgicznie należą:

  • znamiona barwnikowe,
  • włókniaki,
  • brodawki,
  • naczyniaki i malformacje naczyniowe,
  • tłuszczaki,
  • kaszaki,
  • rogowiaki,
  • kępki żółte.

Przebieg zabiegu

Chirurgiczne usuwanie zmian skórnych to zabieg przeprowadzany w znieczuleniu miejscowym przy użyciu lidokainy. Podczas chirurgicznego usuwania zmian skórnych, skóra wokół zmiany jest nacinana, a następnie zmiana jest usuwana z podłoża. Następnie zakłada się szwy warstwowe – na tkankę podskórną i skórę. Po zabiegu lekarz zakłada opatrunek a każdy usunięty materiał przesyła się do badania histopatologicznego celem określenia charakteru zmiany oraz wykluczenia procesu nowotworowego.
Po zabiegu pacjenci powinni zjawić się na konsultacji, która połączona jest ze zdjęciem szwów. Zwykle ma to miejsce 5-14 dni po zabiegu (w zależności od indywidualnej oceny lekarza). W czasie rekonwalescencji konieczne jest przestrzeganie zaleceń lekarza.

Usuwanie wrastającego paznokcia

Usuwanie wrastającego paznokcia

Wrastające paznokcie są w gruncie rzeczy defektem, wynikającym z niewłaściwej pielęgnacji płytki. Zmiany te często bolesne, polegają na wnikaniu płytki paznokciowej (twardej keratyny) w wały boczne (tkanki miękkie, wrażliwe), co wywołuje stan zapalny. Ból nie jest jedynym problemem, pojawia się również obrzęk, zaczerwienienie, a w skrajnych przypadkach zakażenie bakteryjne, ropień. Najczęstszą lokalizacją wrastających paznokci są paluchy stóp.

Przyczyny powstawania wrastającego paznokcia:

1. Uraz mechaniczny (źle dopasowane buty, często u sportowców),
2. Nieprawidłowe obcinanie paznokci (zaokrąglenie wolnego brzegu płytki),
3. Uwarunkowania genetyczne (nieprawidłowa budowa paznokcia lub zaburzenia jego wzrostu),
4. Infekcje paznokci (głownie grzybicze),
5. Zmiany ortopedyczne, cukrzyca, otyłość.

Leczenie wrastających paznokci

W przypadku nasilonych zmian po przeleczeniu stanu zapalnego wskazane jest w znieczuleniu miejscowym chirurgiczne usunięcie – klinowe wycięcie fragmentu płytki.

CIASTECZKA

Ta strona korzysta z ciasteczek aby świadczyć usługi na najwyższym poziomie. Dalsze korzystanie ze strony oznacza, że zgadzasz się na ich użycie.